Het rechtsvermoeden van arbeidsomvang houdt in dat een medewerker die drie maanden structureel uren draait, kan claimen dat dit gemiddelde zijn vaste aantal uren is.
Het speelt vooral bij oproepkrachten en bij medewerkers die vaak meer werken dan in hun contract staat. Werkt iemand al minstens drie maanden bij je, dan mag hij zich beroepen op het gemiddelde van die drie maanden. Dat geldt dan als de afgesproken arbeidsomvang, met het loon dat erbij hoort.
Je kunt het vermoeden weerleggen, maar dan moet je aantonen waarom die periode niet representatief was. Bijvoorbeeld door een seizoenspiek of een tijdelijke invalbeurt.
Het rechtsvermoeden is iets anders dan het urenaanbod na 12 maanden. Dat aanbod moet je als werkgever zelf doen. Het rechtsvermoeden is iets wat je medewerker zelf inroept.
Houd dus bij wat iedereen werkelijk draait, en leg vast waarom drukke periodes uitzonderlijk waren. Meer lees je in ons artikel Oproepkracht in de horeca.