Bovenwettelijke vakantiedagen zijn de vakantiedagen die je medewerker krijgt bovenop het wettelijke minimum. Ze komen uit de cao of uit de arbeidsovereenkomst.
Neem het totaal aantal vakantiedagen waar je medewerker recht op heeft, en trek daar het wettelijke deel van af.
Een voorbeeld: je medewerker werkt vijf dagen per week en krijgt volgens de cao 25 vakantiedagen per jaar. Wettelijk heeft hij recht op 20 dagen, vier keer vijf. De andere 5 dagen zijn bovenwettelijk.
Werkt hij parttime, dan reken je naar verhouding. Werkt iemand drie dagen per week, dan zijn 12 dagen wettelijk en 3 bovenwettelijk, uitgaande van dezelfde cao.
Hier zit het grootste verschil met wettelijke vakantiedagen:
Neemt je medewerker vakantie op, dan gaan eerst de wettelijke dagen eraf die het eerst vervallen. Zo voorkom je dat hij dagen verliest.
Ja, tijdens het dienstverband mag je bovenwettelijke dagen uitbetalen als je medewerker dat wil. Wettelijke dagen mag je niet uitbetalen zolang iemand in dienst is. Zo zorgt de wet ervoor dat iedereen echt vakantie neemt.
Gaat iemand uit dienst, dan betaal je alle openstaande dagen uit, wettelijk en bovenwettelijk, bij de eindafrekening.
Ja. Hoeveel bovenwettelijke dagen je medewerker krijgt, staat meestal in de cao. Dat verschilt per branche, en soms ook per leeftijd of dienstjaren. Sommige cao's regelen ook een kortere verjaringstermijn of afwijkende regels tijdens ziekte. Kijk dus altijd in je eigen cao.
Ja, tijdens ziekte bouwt je medewerker gewoon vakantiedagen op. Voor het bovenwettelijke deel mag je cao of contract daar schriftelijk andere afspraken over maken.
Nee. Atv-dagen zijn vrije dagen als compensatie voor een langere werkweek. Ze vallen onder andere regels dan vakantiedagen.
Ja, als zijn cao of contract bovenwettelijke dagen geeft. Hij bouwt ze op over de uren die hij werkt.
Deze informatie is bedoeld ter algemene oriëntatie en is geen juridisch advies. Check altijd je eigen contracten en de cao, of vraag het een HR-expert.